Het is altijd fijn om tussen de massaal toestromende schilderijen uit het interbellum en uit de jaren veertig en vijftig van vorige eeuw, waar tussen het koren toch enorm veel ouderwets kaf zit, hier en daar een vroeg negentiende eeuws juweeltje te vinden.
Zo kregen we eind november een aantal zeer uiteenlopende grafische werken binnen, waar we niet echt wild van waren. Een paar litho's en etsen, waarvan een kleurenets door Jakob Smits, die dan nog door een van de familieleden van de inbrenger werd teruggevraagd.
Was er al niet veel tijd om daar allemaal mee bezig te zijn, gezien de voorbereiding van de decemberveilingen, dan viel mijn oog toch even op een duidelijk vroeg romantisch landschap. Op het eerste zicht was de handtekening niet leesbaar. Op het tweede en derde zicht ook niet, een mens zijn frank moet natuurlijk vallen en zijn ogen worden ook niet jonger...
En dan uiteindelijk, mits nog een beetje speeksel in het hoekje gewreven te hebben, het laatste daglicht opgezocht en een ander vergrootglas gezocht, waren we er uit: Balthasar Paul Ommeganck
(1755-1826). Vanzelfsprekend: een vroeg negentiende eeuws schilderij, met kleine figuurtjes in een ruim, italianiserend landschap, een paar schapen op een helling, een vogel in de lucht en veel groen, nog volledig onder de invloed van de grote voorbeelden uit de gouden eeuw. Leuke verrassingen. En wat ook een leuke verrassing zal zijn voor wie dit soort klassieke kunst apprecieert: je hoeft er geen fortuin voor neer te tellen. Op artprice.com lees je prijzen en schattingen van meestal 2000 à 3000 euro met al eens een uitschieter naar 5500, maar evengoed naar 1000 euro... En je krijgt er nog een luxueuze vergulde lijst bij ook. En bovendien het besef dat het om een werk gaat, dat geschilderd werd, ruim 200 jaar geleden, hetzij onder Oostenrijks, Frans of onder Nederlands regime, toen Leopold van Saksen-Coburg nog overleefde door bij zijn tante Victoria bij te schuiven en er over een onafhankelijk België slechts als een vage hypothese werd gesproken. De industriële revolutie moest nog beginnen en Karl Marx was een kleuter of misschien niet eens geboren. Ommeganck was tenslotte al 44 jaar toen de Franse revolutie uitbrak.
Weet je, het is net daarom dat oude kunst en antiek altijd zullen standhouden, hoe dwingend kortstondige rages of modetrends ook mogen lijken. Je haalt er steeds een stuk geschiedenis mee in huis, dat de verbeelding blijft prikkelen.
